न कळावे … 

न कळावे सखे तुला का
भाव ते कवितेतले
तुझ्याचसाठी चंद्र नी तारे
वेचले मी जणु सुर जसे

कधी बोलुनी लाटांस या
आठवते ती सांज सखे

सुर्यास्त…!!

अस्तास चालला सूर्य
जणु परका मज का भासे
रोज भेटतो मज यावेळी
तरी अनोळखी मज का वाटे

ती किरणांची लांब रेष
मज एकटीच आज का भासे
झाडा खालचे मंद दिवे मज
आपुलकीचे आज का वाटे

मनातली कविता

एक आर्त हाक मनाची
पुन्हा तुला बोलण्याची
तुझ्यासवे सखे मनातील
खुप काही ऐकण्याची

तुझ्याचसाठी पावसाची
ढगाळल्या नभाची
तु नसताना समोर आज ती
बेधुंद होऊन बरसण्याची

अस्तित्व

स्वतःच अस्तित्व शोधताना
मी कुठेतरी हरवुन जाते
समाज, रुढी, परंपरा यात आता
पुरती मी बुडून जाते

कोणाला मी हवीये
तर कोणासाठी बोज होऊन जाते
एक स्त्री म्हणून जगताना
आज खरंच मी स्वतःस पहाते

मिठीत माझ्या

आज शब्दांतुन तिला आठवतांना
ती समोरच असते माझ्या
कधी विरहात तर कधी प्रेमात
रोजच सोबत असते माझ्या

बरंच काही लिहिताना
कधी अश्रु मध्ये असते माझ्या
कधी कवितेतल्या प्रत्येक ओळीत
तर कधी भावनेत असते माझ्या

पाहुनी तुझ एकदा !!

पाहुनी तुझला एकदा
मी पुन्हा पुन्हा का पहावे
नजरेतुनी बोलताना
ते शब्द घायाळ का व्हावे

घुटमळते मनही तिथेच
तुझ्या वाटेवरती का फिरावे
तुला भेटण्यास ते पुन्हा
कोणते हे कारण शोधावे

तुझ्यात मी

शोधते मी स्वतःस कुठेतरी
तुझ्यातच तेव्हा हरवुन जाते
तुझ्याकडे पाहतंच राहावे
मन का मज ते सांगत राहते

डोळ्यात तुझ्या पाहताच
तुझ्याकडेच का ओढली जाते
मिठीत तुझ्या यावे आज
ती रात्र का बोलत राहते

मनातलं

तुझ्या जवळ राहुन मला
तुझ्याशी खुप बोलायच होतं
तुझ्या डोळ्यात पाहुन तेव्हा
माझ्या मनातल सांगायच होतं

कधी नुसतच शांत बसुन
तुला पापण्यात साठवायच होतं
तर कधी उगाच बोलताना
तुला मनसोक्त हसवायच होतं

भावना….

कधी हळुवार यावी
कधी वादळा सारखी यावी
प्रेमाची ही लाट आता
सतत मनात का असावी?

तु सोबत यावी
ऐवढीच ओढ लागावी
मनातल्या भावनांची जणु
नाव किनारी का जावी?

तुझ्या मिठीत

ती तुझी मिठी मला
खुप काही बोलायची
मी आनंदात असताना
जवळ मला घ्यायची
कधी खुप दुर असताना
ओढ मला लावायची
आणि जवळ येताच
अश्रुनांही विसरुन जायची

अबोल मी

कधी कधी वाटतं
अबोल होऊन रहावं
तुझ्याकडे पहात नुसत
तुझ बोलन ऐकावं
पापण्यांची उघडझाप न करता
एकटक तुझ्याकडे पहावं
आणि तुझ्या बरोबर सतत राहुन
फक्त तुझाच होऊन जावं

प्रेम ते

नभातील चंद्रास आज
त्या चांदणीची साथ आहे
तुझ्या सवे मी असताना
मंद प्रकाशाची साथ आहे

हात तुझा हातात घेऊन
रात्र ती पहात आहे
चांदणी ती मनातले जणु
चंद्रास आज सांगत आहे

1 2 3