“उमा !! सकाळपासून पाहतोय तुझ लक्ष नाही कशातच !! ” अचानक बाहेर जाताना सुनील बोलला.
“अरे !! काही नाही असच !! ”
दोघेही चालत चालत गावाच्या पलिकडे एक बंगला होता तेथे आले. त्याच्या मित्रांनी आणि सुनील उमाने तो सगळा नीट स्वच्छ करून घेतला.

आई , तू पण झोप ना!! ” श्याम आईच्या चेहऱ्याकडे पहात म्हणाला.
“नको रे श्याम , मी बसते तुझ्या जवळ इथेच. तुला बरं वाटतं नाही ना!! झोप बर तू !! ” सुनंदा डोळ्यातले पाणी अलगद पुसत म्हणाली.

पण तेवढ्यात सदाने आई आणि बाबांना हाक मारली. दोघेही लगबगीने बाहेर आले. आणि सदा बोलत म्हणाला.
“आई बाबा तुम्हाला माहितेय गेली ३ ४ दिवस मी कशाचा अभ्यास करत होतो??” सदा दोघांकडे बघत प्रश्न विचारत होता.

या online आणि offline चा जगात
नातीच आता सापडत नाही
कधी like आणि share मध्ये
कोणालाच मन कळत नाही

Accept केली तर मैत्री होते
पण मैत्रीचा अर्थच खरा कळत नाही
Favourite list मध्ये आता
आपलीच माणसं दिसत नाही