kavita marathi

प्रवास || PRAWAS MARATHI POEM ||

“वाटा पडतात मागे
वळणे ही नवीन येतात
कधी सोबती कोणी
कधी एकांतात रहातात

अंधारल्या वेळी ही कधी
चंद्र तारे सोबत असतात
कधी सुर्यास्त येता जवळी
पक्षी घरट्या कडे जातात

चांदण्यात फिरताना ||| PREM KAVITA MARATHI ||

चांदण्यात फिरताना
दुख मनात सलते
शुभ्र या चंद्रावरती
डाग लागले कसले
कुणी केला आघात
कोणते दुर्दैव असते
जीवन हे जगताना

जीवन प्रवास || JIVAN MARATHI POEM ||

जीवन एक प्रवास
जणु फुल गुलाबाचे!!
काट्यात उमलुन
टवटवीत राहायचे!!

हळुवार उमलुन
क्षणीक जगायचे!!
तोच आनंद खरा
मनी मानायचे!!