मराठी कविता

कलयुग || मराठी कविता || kalyug Poem ||

गरिबाच्या बुडावर काठ्या !! श्रीमंताच्या पायी सत्ता आली !!
गरीब भुकेने मेला !! श्रीमंतांची मजा मस्ती करून झाली !!

तुझ्या अन्नछत्राच्या खाली , कित्येक गरीब जेवून गेली !!
आणि तुझ्याच दारात म्हणे, रोगराई हसहसत खेळून गेली !!

मार्ग || MARG MARATHI KAVITA ||

शोधावी ती माणसं
जी स्वप्नांशी झुंजत असतात
झोपलेल्या उगाच पाहत
वेळ वाया घालवू नये

नकळत (कथा भाग ५) शेवट भाग

आज तिला भेटल्या नंतर खरंच काय बोलावं तेच कळलं नाही मला !! मंदारला भेटणं माझ्यासाठी खूप अवघड होतं !! पण जेव्हा भेटलो तेव्हा मनातला द्वेष, राग नाहीसा झाला. खरंच कोणी इतकं प्रेम कसं करत असेल कोणावर ??

सांजवेळ || SANJVEL MARATHI POEM ||

ती झुळूक उगा सांजवेळी
मला हरवून जाते
मावळतीच्या सुर्यासवे
एक गीत गाते
त्या परतीच्या पाखरांची
जणू ओढ पहाते
ती झुळूक उगा सांजवेळी
गंध पसरवून जाते