ऐक ना एकदा मन हे बोलती
हरवली सांज ही सुर का छेडली
नभात ही चांदणी पुन्हा का पाहुणी
चंद्रास ओढ का तुज पाहता क्षणी
उतरुन ये या गोड स्वप्नातुनी
मिठीत घे मझ एक आस ती
रात्रीस मग नको हा अंतही

कळत नकळत कधी
प्रेम मी केल होतं
तुला सांगावंस वाटलं
पण मनातच राहिल होत

चांदण्या मधील एक तु
खुप मी शोधलं होतं
चंद्रामागे शोधायचं
शेवटी मात्र राहिलं होतं

कधी मनात एकदा
डोकावून पहावे
नात्या मधले धागे
जुळवून बघावे
असतील रुसवे फुगवे
बोलुन तरी पहावे
घुसमटून गेलंय मन

नकळत तेव्हा कधी
चुक ती झाली होती
प्रेम झाल अचानक
जेव्हा ती लाजली होती

ठरवल होत तेव्हाच
आपल्याला हीच पाहिजे होती
कस विचारू तिला
जेव्हा ती अनोळखी होती

प्रेम केलं तरी राग येतो
नाही केलं तरी राग येतो
तुच सांग प्रेम आहे की नाही

पाहील तरी राग येतो
नाही पाहिल म्हणून राग येतो
खर सांग चोरुन पाहतेस की नाही

समय से चलते कभी
यादे बहोत आती है
किसीके जाने की कमी
अहसास मुझे दिलाती है
आसुओं में दिखती जभी
नींदे क्यु चुराती है