एक ती

एक अल्लड नटखट रूप सुंदरी
पाहता क्षणी मनात भरली
शब्दांसवे खूप बोलली
कवितेतूनी भेटू लागली

कधी गंधात त्या दरवळून गेली
कधी फुलांसवे हरवून चालली
कधी त्या स्वप्नी येऊन गेली
कधी अलगद मिठीत विरली

प्रेम

ती रुसल्यावर कधी
मी खुप तिला मनवायचो
पण मी रुसलेलो कधी
तिला कळालेच नाही

वाट हरवुन जाता तिने
पुन्हा मी वाट दाखवायचो
पण मी हरवुन गेल्यावर कधी
तिने मला शोधलेच नाही

अनोळखी वाटेवर

अनोळखी वाटेवर
ती मला पुन्हा भेटावी
सोबत माझी देण्यास तेव्हा
ती स्वतःहून यावी

थांबावे थोडे क्षणभर तिथे
ती वाट वाकडी पहावी
माझ्यासवे चाललेली ती
आठवणींची पाऊलखुण दाखवावी

प्रेम. ….

“म्हणतात तरी अस
प्रेम हे खुप छान असत
छोट्या छोट्या गोष्टीत
ते सतत हव असत

कधी आईच्या मायेत
लपलेल ते असत
कधी प्रेयसीच्या रागात
दडलेल ते असत

नात

कधी मनात एकदा
डोकावून पहावे
नात्या मधले धागे
जुळवून बघावे
असतील रुसवे फुगवे
बोलुन तरी पहावे
घुसमटून गेलंय मन