विरहं… !!

कुठेतरी आजही
तुझी आठवण कायम आहे
त्या चांदण्या मध्ये मी तुला
का उगाच शोधते आहे
अश्रुचा हा सागर जणु
मला का आज बोलतो आहे
आठवणींच्या लाटां मध्ये
तु कुठे हरवला आहे

दोन श्वास

मी राखुन ठेवले होते
एक श्वास तुला पहायला

एक श्वास तुला बोलायला
मनातल काही सांगायला

तुझ्या मनातल ऐकायला
तुझा हात हाती घ्यायला

सांजभेट

मज वाट एक अधुरी दिसते
तुझी साथ हवी होती
त्या वळणावरती एकदा
तुज पहायची ओढ होती

मनात तुझ्या एक सल
मला बोलायची होती
माझ्या मनाची बैचेनी
तुला सांगायची होती

शब्द की भावना

पुन्हा जगावे ते क्षण
तुझ्या सवे आज सखे
तु समोर असताना
व्यक्त व्हावे मन जसे

ती सांज तो वारा
पुन्हा ती वाट दिसे
ते नभ ही पाहता
चांदणी ती एकाकी असे

काॅफी

काही क्षण माझे
काही क्षण तुझे
हरवले ते पाहे
मिळवले ते माझे


मी एक शुन्य
तु एक शुन्य
तरी का हिशेबी
मिळे एक शुन्य


लक्ष्मी

“कोण आहे?”
“दादा मीच आहे!!”
“का रे सदा? काय काम काढलं सकाळ सकाळ?”
“पत्र द्यायच होतं तुमचं, कालच पोस्टमन देऊन गेलाय माझ्याकडे! ”
“बर बर दे इकडे! ! ”
“दादा कोणाच आहे हो पत्र?”

भेट

” आता पुन्हा आपण कधीच भेटणार नाहीत, तु फक्त खुश रहा , आणि पुन्हा नव्याने सुरुवात कर, माणसाला स्वप्न पडतात, आपल हे प्रेम स्वप्नच होतं अस समज!!! जाते मी !! काळजी घे!!!'”

1 8 9 10