Skip to main content

चाहूल

चाहूल कोणती ती आज मनास
माझ्या आठवणीतल्या त्या घरास
ठोठावले ते दार क्षणांचे जेव्हा
कोण आले हे दारात

ओळखीचा वाटे का आवाज
साद मझ का बोलावण्यास
मी पाहिले पुन्हा वळून जेव्हा
कोणीच नव्हते का दारात

हा भास होई का मनास
आठवणींच्या सावल्यास
जणु अंधारल्या त्या रात्रीत का
हरवुन जातात त्या स्वतःत

ही कोणती चाहूल लागली मनात
कोणीच नाही तिथे दारात
तरी धावती ही नजर कुठे
शोधते हरवलेल्या चेहऱ्यास

कोणती चाहूल ती मनात
साद घालते त्या आठवणीस
आरश्यात बघून मलाच मी
शोधले ना कधी स्वतःस

ठोठावले ते दार क्षणांचे जेव्हा
स्वतःच सापडलो मी स्वतःस…!!!

-योगेश खजानदार

Yogesh khajandar

लेखक

Leave a Reply