"अस्तास चालला सूर्य
  जणु परका मज का भासे!!
  रोज भेटतो मज यावेळी
  तरी अनोळखी मज का वाटे!!

 ती किरणांची लांब रेष
  मज एकटीच आज का भासे!!
  झाडा खालचे मंद दिवे मज
  आपुलकीचे आज का वाटे!!

 परतीस चालली पाखरे
  घराची ओढ मनात का दाटे!!
  कोण पाहतो वाट त्याची
  सुर्यासही विचारावेसे वाटे!!

 कधी नारंगी कधी गुलाबी
  रंगाची उधळण करत जाते!!
  काळ्याभोर अंधाराची नभात
  सुरुवात होतं अशीच जाते!!

 कोणाची सुंदर संध्याकाळ
  कोणास ऐकटेपणा का भासे!!
  लांबलेल्या सावल्यात का कोण
  स्वतःस हरवतं यातं का जाते!!

 अस्तास चालला सुर्य
  जणु परका मज का भासे..!!"
  -योगेश खजानदार

*ALL RIGHTS RESERVED*

READ MORE

एक वचन ..! || VACHAN MARATHI KAVITA||

न मी उरले माझ्यात आता तुझ्यात जरा शोधशील का ..?? भाव या मनीचे माझ्या तू नकळत आज ओळखशील का .??…
Read More

सावली || SAWALI MARATHI POEM ||

आठवणींची सावली प्रेम जणु मावळती दूरवर पसरावी चित्र अंधुक लांबता ही सोबती दुर का ही चालती का मझ…
Read More

एक तु || EK TU LOVE POEM ||

एक आभास मनाला तु पुन्हा मझ दिसताना पाहुनही मझ न पहाताना ..एक तु!! तुझ पापण्यात भरताना नजरेतूनी पहात…
Read More

अबोल नाते… || ABOL NATE POEM ||

नको अबोला नात्यात आता की त्यास त्याची सवय व्हावी अबोल भाषेतूनी एक आता गोड शब्दाची माळं व्हावी…
Read More
Scroll Up