भाग ४

” ये आजे , श्याम उठतं का नाहीये !! ” सुनंदा आजीकडे पहात म्हणाली.
“बाळा मी आले रे !! तुझी आई !! उठ ना पटकन!! चल बर आपण वैद्यांकडे जाऊयात!! तुला बरं व्हायचंय श्याम माझ्यासाठी!!! ” सुनंदा श्यामला उठवण्याचा प्रयत्न करू लागली.


“सुनंदा , पहिलं त्याला कडेवर घे !! आपण त्याला वैद्याकडे घेऊन जाऊयात!! ” आजी गडबडीत बाहेर गेली. शेजारच्या एका पोराला तिने बैलगाडी आणायला सांगितली. श्यामला त्यात बसवून सुनंदा आणि आजी शेजारच्याच वाडीत जायला निघाले.
“आजी , श्याम बोलत का नाहीये मला!! ” ये श्याम उठ ना !! बाळा मी पुन्हा तुला कधी सोडून नाही जाणार!! “
“होईल पोर नीट , तापेन पोराला सुधरत नाहीये !! ” आजी सुनंदाकडे पाहत म्हणाली.
“देवाच्या चरणी बाकी काही मागं नाहीये माझं आजी !! हे पोर आहे म्हणून मी कसेतरी दिवस काढते आहे बघ!! तो नीच सरपंच, नुसतं बाई सोबत झोपायला पाहिजे त्याला!! पोर आजारी आहे म्हटल्यावर तरी निघून जाईल वाटलं होत , पण नाही !! ” सुनंदा रागाच्या स्वरात म्हणली.
“वासनेच्या आहारी गेलेल पिसाळलेल कुत्र आहे ते !! याला कसल्या आल्या भावना आणि मन !! ” आजी एकदम बोलून गेली.


बघता बघता वाडीच्या जवळ बैलगाडी आली. वैद्याच घर जवळ येताच सुनंदा खाली उतरली, धावत जाऊन तिने वैद्याच्या घराचा दरवाजा वाजवला.
” कोण आहे !! ” आतून वैद्य बोलता झाला.
“वैद्यबुवा , मी शेजारच्या गावची सुनंदा !! माझं पोर तापानी फणफणतय!! ” सुनंदा असे म्हणताच वैद्यबुवानी दरवाजा उघडला. श्यामला घरात घेऊन जात वैद्य म्हणाले.
“कधीपासून आहे ताप !!”
“दोन दिवस झाले!! ” आजी वैद्यानकडे पहात म्हणाली.
“मग यायला इतका उशीर का केला!! “
वैद्यांनी अस विचारताच दोघीही काहीच न बोलता एकमेकांकडे पाहू लागल्या.
“बरं !! तापेचा जोर भयंकर आहे !! मी काही औषधं देतोय !! थोड्या थोड्या वेळाने त्याच्या जिभेवर ठेवत जा !! “
” बुवा , बरा होईल ना माझा श्याम ???”
“तापेचं जोर खूप आहे बाई !! होईल तेवढी काळजी घे !! बाकी सगळं त्याच्या हाती आहे !!! ” अस बोलतच सुनंदा थोडी शांत झाली. परतीच्या प्रवासात तिने श्यामला आपल्या जवळ मांडीवर झोपवलं .


“आजी , या पोराची अवस्था अशी व्हायला मीच कारणीभूत आहे ना??” सुनंदा आजीकडे पहात म्हणाली.
“नाही ग पोरी!! तुझ्या नशिबाला जे आहे त्याच्याशी तू खंबीर पणे लढते आहेस !! त्यातूनही या पोराला तू घडवतेस!! ” या पोराला कधीही नसती भेटली अशी आई तू आहेस!!! ” आजी सुनंदाच्या पाठीवरून हात फिरवत म्हणाली.
“पण या नरकात त्याला दोष नसतानाही भोग का भोगावे लागतात ??”
“तुझ्यासारखे कित्येक वर्ष झाली मीही या प्रश्नाची उत्तरे शोधतेय बघ !! “आजी बैलगाडीतून उतरत म्हणाली. बघता बघता त्या दोघी घरी आल्या. सुनंदा श्यामला कडेवर घेऊन घरात आली. पलंगावर झोपवून. घरात काम करायला गेली.


“ये सुनंदा, दार उघडं !!! “
“कोण आहे !!! “
“मी आहे !! सरपंच!! ” सुनंदा दार उघडायला बाहेर आली.
“सरपंच आताच आले मी शेजारच्या वाडीतून!!! “
“तिथं कोणाकड गेली होतीस झोपायला?? ” सरपंच अस म्हणत जोरात हसला.
“पोर खूप आजारी आहे !! तापेने त्याचा डोळा पण उघडत नाहीये !! त्यालाच वैद्याकड दाखवायला घेऊन गेलते !! “सुनंदा सरपंच कडे पाहत म्हणाली.
“ते पोर होय!! बरं ते जाऊ दे !!! त्याला उचल आणि बाहेरच्या अंगणात झोपाव !! उरक चल!!! “
“सरपंच या वेळी नाही जमणार !!! तुम्ही जावा इथून!!” सुनंदा सरपंचाला हात जोडून बोलत होती.
“ये रांडिचे !! माझ्यासमोर असली नाटक चालायची नाहीत!!! जा त्याला बाहेर झोपाव …!! नाहीतर आताच्या आता या वस्तीतून आणि गावातून हाकलून देईन!! माहितेय ना मी कोणाहे ते !!! ” सरपंच डोळ्यातून आग ओकत बोलला.
“सरपंच !! मला माफ करा!!! मी भिक मागते तुमच्यासमोर !!” सुनंदा अश्रू पुसत बोलली.
अस म्हणताच सरपंच तावातावत श्यामला पलंगावरून उचलून घेत बाहेर अंगणात ठेवून आला.सुनंदा त्याला आडवण्याचा खूप प्रयत्न करत होती पण सरपंच तिला ओढत पुन्हा खोलीत घेऊन गेला. वासनेच्या मदमस्त नशेत बुडण्यासाठी. एक माणूस राक्षस झाला, कित्येक बलात्कार झाले, पण त्या खोलीने आणि सूनंदाच्या घराशिवाय कोणी दुसऱ्याने पाहिलेच नाहीत.


दारू पिऊन रस्त्याने हत्ती चालावा तेव्हा त्याला काहीच कळत नाही. तो फक्त चालत असतो आपल्याच धुंदीत, तसच कदाचित वासनेची धुंदी नसानसात भिनलेली ही जमात फिरत असते. कित्येक वेळ ते पोर तसच बाहेर पडून होत जमिनीवर. आतमध्ये चाललेल्या त्या सगळ्या गोष्टींना अनभिज्ञ. पण आतून एक आई ओरडते आहे. पोरा मला माफ कर रे!! ही आई तुझ्यासाठी आपुरी पडते आहे!! माझं आईपण फक्त आता रडते आहे !! बाळा काळजी घेशील ना रे स्वतःची ??
सकाळ उजडली सरपंच दबल्या पावलांनी निघून गेला. सुनंदा पळत पळत श्यामकडे आली.त्याला जवळ घेत कित्येक वेळ रडु लागली.


“पोरा ,माफ कर रे मला!!! “श्यामच्या डोक्यावर आपले ओठ ठेवत सुनंदा म्हणत होती.
माझ्या सारख्या बाईला आईपण नाहीरे सहन होत!! ही आई !!माझ्यातील आई ,या माझ्या बाळाची आई मला एका दगडापासून पुन्हा स्त्री करते !! तुझ्यासाठीच भावना माझी तीळतीळ तुटते आहे रे !!! “
श्यामच्या डोक्यावर हात ठेवत सुनंदा म्हणाली.


“अंग गार लागतय रे श्याम !! ताप पण गेला आता तुझा !! “सुनंदा श्यामकडे पहात म्हणाली. दरवाजाचा आवाज होताच ती पाहू लागली, आजी आतमध्ये येत होती.
“ये आजी बघ ना !! श्यामचा ताप पण गेला!! अंग गार लागतय त्याच !! ये श्याम आता तरी उठ !! बघ आता तरी आईकडे !! बघ या आईची काय अवस्था झालीय ते !!! उठ ना!!! सुनंदा श्यामकडें पहात बोलतच होती.


आजी सूनंदाचा जवळ आली.

क्रमशः

✍योगेश खजानदार

READ MORE

स्वप्न (कथा भाग ५) || MARATHI STORIES ||

स्वप्न (कथा भाग ५) || MARATHI STORIES ||

माझं तुझ्यावर प्रेम आहे हे मी तुलाच सांगितलं तर चालेल का??" सुनील हळुवार हसत म्हणाला. "नाही नको !! आप्पा आणि आईलाच सांग !!" " बर ठीक आहे !! ते तर…
स्वप्न (कथा भाग ४) || MARATHI LOVE STORIES ||

स्वप्न (कथा भाग ४) || MARATHI LOVE STORIES ||

"उमा !! सकाळपासून पाहतोय तुझ लक्ष नाही कशातच !! " अचानक बाहेर जाताना सुनील बोलला. "अरे !! काही नाही असच !! " दोघेही चालत चालत गावाच्या पलिकडे एक बंगला होता…
स्वप्न (कथा भाग १) || MARATHI KATHA ||

स्वप्न (कथा भाग १) || MARATHI KATHA ||

"स्वप्नातल्या ध्येयास तू उगाच फुंकर घाल वेड्या मनास आज तू उद्याची साद घाल नसेल सोबती कोणी तरी एकटाच तू पुढे चाल मागे उरले काय ते पाहण्या मनास आवर घाल..!
स्मशान.. (कथा भाग ४) || SMASHAN MARATHI KATHA ||

स्मशान.. (कथा भाग ४) || SMASHAN MARATHI KATHA ||

दत्तू जवळ येऊन बसला. लगबगीने चालत आल्यामुळे त्याला धाप लागली होती. शिवा त्याला तसे पाहून म्हणाला. "अरे !! एवढं काय काम काढलंय दत्तू !! धापा टाकत आलास !!हे बघ काही…
स्मशान …(शेवट भाग)

स्मशान …(शेवट भाग)

आयुष्यभर जगण्यासाठी क्षण न क्षण जळत राहायचं !! कशासाठी ?? अखेर राख होऊन धगधगत राहण्यासाठी ?? परवा हाच सरपंच किती रुबाबात बसला होता !!! आज त्याची राख झाली!! ज्या वाड्यासाठी…
स्मशान …(कथा भाग ३)

स्मशान …(कथा भाग ३)

सदा शिवाच्या मागे मागे चालू लागला. तसेतसे ते कंदील आणखी जवळ येऊ लागले. शिवा आणि सदा थोडे जवळ येताच त्या दिशेने बाईच्या ओरडण्याचा आवाज येऊ लागला. त्या आवाजाने शिवा गोंधळून…
स्मशान ..(कथा भाग १) || MARATHI KATHA ||

स्मशान ..(कथा भाग १) || MARATHI KATHA ||

भाग १ “आगीच्या या लोटात सार का संपून जातं असेल ?आणि उरलेच काही चुकून तर ही गिधाडं तुटून का पडतात त्याचा फडशा पाडायला. पण उरतच काय?? निर्जीव शरीर आणि कोणतीही…
स्मशान (कथा भाग २)

स्मशान (कथा भाग २)

"आबा !!" हातातून रक्त येतंय तुमच्या !!! " कित्येक वेळ तिथंच बसून राहिलेला सदा पुन्हा खोपट्याकडे आला होता. शिवाच्या हाताला जखम बघत तो म्हणत होता. "काही नाही होत सदा!! होईल…
सुर्यास्त (कथा भाग -५) || LOVE STORY ||

सुर्यास्त (कथा भाग -५) || LOVE STORY ||

"आई!! मला तुझ्याशी बोलायचं होत थोडं!!" समीर अचानक आईला बोलत म्हणाला. "बोल ना समीर!! काय झालं!!" "आई मी परगावी जाण्याचा विचार करतोय नोकरीसाठी!! एका ठिकाणी मला चांगली संधीही चालून आली…
सुर्यास्त (कथा भाग -४) || CUTE LOVE STORY ||

सुर्यास्त (कथा भाग -४) || CUTE LOVE STORY ||

तुझ्या असण्याची जाणीव मला ही हळुवार झुळूक का द्यावी तू दूर त्या किनारी तरी माझ्या जवळ का भासावी हे फितूर झाले वारे मजला कोणती ही आठवण यावी
सुर्यास्त (कथा भाग -२) || SURYAST PART 2 ||

सुर्यास्त (कथा भाग -२) || SURYAST PART 2 ||

सायली घरातून बाहेर येत समीरकडे पाहू लागली. कित्येक वेळ ती तिथेच उभा होती. समीर आणि तिची भेट सारखीच होत असे. तो सतत तिच्या नजरेस पडत असे. दोघांमध्ये येता जाता बोलण…
सुर्यास्त (कथा भाग -१) || MARATHI STORY ||

सुर्यास्त (कथा भाग -१) || MARATHI STORY ||

पाठमोऱ्या तुला जाताना थांबवावे वाटले मला पण पुन्हा भेटण्याची ओढ मला थांबवत होती तेव्हा त्या वाटेवरून जाताना पुन्हा वळावे वाटले होते मला
सुर्यास्त (कथा अंतीम भाग) || SURYAST MARATHI KATHA ||

सुर्यास्त (कथा अंतीम भाग) || SURYAST MARATHI KATHA ||

"समीर , तुझ्याशी बोलायचं आहे थोड!!" समीरची आई समीरकडे पहात म्हणाली. "काय आई !! बोलणं!!! " "कित्येक दिवस झाले मी एक गोष्ट पाहतेय !! तू सायालीशी काहीच बोलत नाहीस ,…
सुनंदा (कथा भाग ३) || MARATHI STORIES ||

सुनंदा (कथा भाग ३) || MARATHI STORIES ||

आई , तू पण झोप ना!! " श्याम आईच्या चेहऱ्याकडे पहात म्हणाला. "नको रे श्याम , मी बसते तुझ्या जवळ इथेच. तुला बरं वाटतं नाही ना!! झोप बर तू !!…
सुनंदा (कथा भाग २) || MARATHI KATHA ||

सुनंदा (कथा भाग २) || MARATHI KATHA ||

थोड्याशा पैशासाठी मला विकणारा माझा बाप पुन्हा गिऱ्हाईक म्हणून आला तर नवल काय वाटून घेऊ मी. आज माझा मुलगा शिकून मोठा व्हावा अस मला वाटत तर यात माझं काय चुकलं?
सुनंदा (कथा भाग १) || MARATHI STORIES ||

सुनंदा (कथा भाग १) || MARATHI STORIES ||

या दुनियेत मला खूप त्रास होतोय पण तरीही मला जगायचंय. माझ्या आयुष्याला सीमा आहेत पण तरीही बेबंध राहायचं आहे. इथे लज्जा माझ्यासाठी फक्त शब्द आहे पण तरीही समाजानं सोडून दिलेली…

Comments are closed.

Scroll Up