अध्याय ३९

श्री गणेशायनमः II
श्री सरस्वत्यै नमः II
श्री गुरुभ्यो नमः II

सिद्ध म्हणे नामधारका I पुढें अपूर्व वर्तले ऐका I
साठी वर्षें वांझेसी एका I पुत्र झाला परियेसा II १ II

आपस्तंब-शाखेसी I ब्राह्मण एक परियेसीं I
शौनकगोत्र-प्रवरेसी I नाम त्या ‘सोमनाथ’ II २ II

‘गंगा’ नामें त्याची पत्नी I पतिव्रताशिरोमणि I
वेदशास्त्रें आचरणी I आपण करी परियेसा II ३ II

वर्षें साठी झालीं तिसी I पुत्र नाहीं तिचे कुशीं I
वांझ म्हणोनी ख्यातेसी I होती तया गाणगापुरीं II ४ II

पतिसेवा निरंतर I करी भक्ति पुरस्सर I
नित्य नेम असे थोर I गुरुदर्शना येत असे II ५ II

नीरांजन प्रतिदिवसीं I आणोनि करी श्रीगुरूसी I
येणेंपरी बहुत दिवसीं I वर्तत होती परियेसा II ६ II

ऐसें असता वर्तमानी I संतुष्ट झाले श्रीगुरूमुनि I
पृच्छा करिती हांसोनि I तया द्विजस्त्रियेसी II ७ II

श्रीगुरू म्हणती तियेसी I काय अभीष्ट असे मानसीं I
आणित्येसी प्रतिदिवसीं I नीरांजन परोपरी II ८ II

तुझ्या मनींची वासना I सांगे त्वरित विस्तारून I
सिद्धि पाववील नारायण I गौरीरमण गुरुप्रसादें II ९ II

ऐकोनि श्रीगुरुंचे वचन I करी साष्टांगी नमन I
विनवीतसे करा जोडून I ‘अपुत्रस्य लोको नास्ति’ II १० II

पुत्राविणे स्त्रियांसी I पाहों नये मुखासी I
पापरूपी महादोषी I म्हणती मातें स्वामिया II ११ II

जिचे पोटीं नाहीं बाळ I तिचा जन्म निर्फळ I
वाट पाहती उभयकुळ I बेचाळीस पितृलोकीं II १२ II

पितृ चिंतिती मनांत I म्हणती एखादी सती वंशांत I
पुत्र व्यालिया आम्हां हित I तो उद्धरील सकळांते II १३ II

पुत्राविणे जें घर I तें सदा असे अघोर I
अरण्य नाही त्यासी दूर I ‘यथारण्य तथा गृह’ II १४ II

नित्य गंगास्नानासी I आपण जात्यें परियेसीं I
घेऊनि येती बाळकांसी I समस्त स्त्रिया कवतुकें II १५ II

कडे घेऊनियां बाळा I खेळविताति स्त्रिया सकळा I
तैसें नाहीं माझे कपाळा I मंदभाग्य असें देखा II १६ II

जळो माझें वक्षस्थळ I कडे घ्यावया नाही बाळ I
जन्मोनियां संसारी निष्फळ I नव्हें पुरुष अथवा सती II १७ II

पुत्रपौत्र असती जयांसी I परलोक साधे तयांसी I
अधोगति निपुत्रिकासी I लुप्तपिंड होय स्वामिया II १८ II

आतां पुरे जन्म मज I साठी वर्षें जाहली सहज I
आम्हां आतां वर दीजे I पुढे उत्तम जन्म होय II १९ II

पुत्रवंती व्हावें आपण I अंतःकरण होय पूर्ण I
ऐसा वर देणें म्हणोन I विनवीतसे तये वेळीं II २० II

ऐकोनि तियेचे वचन I श्रीगुरू म्हणती हांसोन I
पुढील जन्म जाणेल कवण I तूंतें स्मरण कैचें सांग II २१ II

नित्य आरति आम्हांसी I भक्तिपूर्वक भावेंसी I
करितां जाहलों संतोषी I कन्या-पुत्र होतील तुज II २२ II

इहजन्मीं तूंतें जाण I कन्या पुत्र सुलक्षण I
होतील निगुती म्हणोन I श्रीगुरू म्हणती तियेसी II २३ II

श्रीगुरुवचन ऐकोनि I पालवीं गांठी बांधी ज्ञानी I
विनवीतसे कर जोडूनि I ऐका स्वामी कृपासिंधु II २४ II

साठी वर्षें जन्मासी I जाहलीं स्वामी परियेसीं I
होत नाही विटाळसी I मातें कैचें पुत्र होती II २५ II

नाना व्रत नाना तीर्थ I हिंडिन्नल्ये पुत्रार्थ I
अनेक ठायीं अश्वत्थ I पूजा केली स्वामिया II २६ II

मज म्हणती सकळै जन I करीं वो अश्वत्थ-प्रदक्षिणा I
तेणें पुरतील मनकामना I होतील पुत्र म्हणोनि II २७ II

अश्वत्थसेवा बहुतकाळ I करितां माझा जन्म गेला I
विश्वास म्यां बहु केला I होतील पुत्र म्हणोनि II २८ II

साठी वर्षें येणेंपरी I कष्ट केले अपरांपरी I
सेवा करित्यें अद्यापिवरी I अश्वत्थाची प्रदक्षिणा II २९ II

पुत्र न होती इह जन्मीं I पुढें होतील ऐसे कामीं I
सेवा करितसें स्वामी I अश्वत्थाची परियेसा II ३० II

आतां स्वामी प्रसन्न होसी I इहजन्मीं पुत्र देसी I
अन्यथा नोहे बोलासी I तुमच्या स्वामी नरहरी II ३१ II

स्वामीनीं दिधला मातें वर I माझे मनीं हा निर्धार I
हास्ये न करी स्वामी गुरु I शकुनगांठी बांधिली म्यां II ३२ II

पुढील जन्म-काम्यासी I करित्यें सेवा अश्वत्थासी I
स्वामी आतांचि वर देसी I इहजन्मीं कन्या-पुत्र II ३३ II

अश्वत्थसेवा बहु दिवस I करितां झाले मज प्रयास I
काय देईल आम्हांस I अश्वत्थ सेवित्यें मूर्खपणें II ३४ II

ऐकोनि तियेचें वचन I श्रीगुरु म्हणती हांसोन I
अश्वत्थसेवा महापुण्य I वृथा नोहे परियेसा II ३५ II

निंदा न करीं अश्वत्थासी I अनंत पुण्य परियेसीं I
सेवा करीं वो आम्हांसरसी I तूंतें पुत्र होतील II ३६ II

आतां आमचे वाक्येंकरी I नित्य जावें संगमातीरी I
अमरजा वाहे निरंतरी I भीमरथीसमागमांत II ३७ II

तेथें अश्वत्थ असे गहन I जातों आम्ही अनुष्ठाना I
सेवा करीं वो एकमनें I आम्हांसहित अश्वत्थाची II ३८ II

अश्वत्थाचें महिमान I सांगतसें परिपूर्ण I
अश्वत्थनाम-नारायण I आमुचा वास तेथें असे II ३९ II

ऐकोनि श्रीगुरुचें वचन I विनवीतसे तें अंगना I
अश्वत्थवृक्षाचें महिमान I स्वामी मातें निरोपावें II ४० II

कैसी महिमा असे त्यासी I स्वामी सांगावें मजसी I
स्थिर होईल माझें मानसी I सेवा करीन भक्तीनें II ४१ II

श्रीगुरु म्हणती तियेसी I अश्वत्थवृक्षासी निंदा करिसी I
महिमा असे अपार त्यासी I समस्त देव तेथें वसती II ४२ II

अश्वत्थाचें महिमान I असे ब्रह्माण्डपुराणी निरुपण I
नारदमुनीस विस्तारोन I ब्रह्मदेवानें सांगितलें II ४३ II

ब्रह्मकुमर नारदमुनि I नित्य गमन त्रिभुवनीं I
ब्रह्मयासी पुसोनि I आला ऋषी-आश्रमासी II ४४ II

नारदातें देखोनि I अर्घ्यपाद्य देवोनि I
पूजा केली उपचारोनि I पुसते झाले तयेवेळी II ४५ II

ऋषि म्हणती नारदासी I विनंति एक परियेसीं I
अश्वत्थमहिमा असे कैसी I विस्तारावें स्वामिया II ४६ II

ऋषिवचन ऐकोनि I सांगता जाहला नारदमुनि I
गेलों होतों आजिचे दिनीं I ब्रह्मलोकीं हिंडत II ४७ II

आपण पुसे स्वभावेंसी I अश्वत्थमहिमा असे कैसी I
समस्त मानिती तयासी I विष्णुस्वरूप म्हणोनियां II ४८ II

ऐसा वृक्ष असे जरी I सेवा करणें कवणेपरी I
कैसा महिमा सविस्तारीं I निरोपावें स्वामिया II ४९ II

ब्रह्मा सांगे आम्हांसी I अश्वत्थमुळीं आपण वासी I
मध्यें वास हृषीकेशी I अग्रीं रुद्र वसे जाणा II ५० II

शाखापल्लवीं अधिष्ठानीं I दक्षिण शाखे शूलपाणि I
पश्चिम शाखे विष्णु निर्गुणी I आपण उत्तरें वसतसें II ५१ II

इंद्रादि देव परियेसीं I वसती पूर्वशाखेसी I
इत्यादि देव अहर्निशी I समस्त शाखेसी वसती जाणा II ५२ II

गोब्राह्मण समस्त ऋषि I वेदादि यज्ञ परियेसीं I
समस्त मूळांकुरेसी I असती देखा निरंतर II ५३ II

समस्त नदीतीर्थें देखा I सप्त-सागर लवणादिका I
वसती जाणा पूर्व शाखा I ऐसा अश्वत्थ वृक्ष जाणा II ५४ II

अ-कारशब्द मूळस्थान I स्कंध शाखा उ-कार जाण I
फळ पुष्प म-कारवर्ण I अश्वत्थमुख अग्नीकोणीं असे II ५५ II

एकादश रुद्रादिक I अष्ट वसु आहेत जे का I
जे स्थानीं त्रैमूर्तिका I समस्त देव तेथें वसती II ५६ II

ऐसा अश्वत्थनारायण I महिमा वर्णावया शक्त कवण I
कल्पवृक्ष याचि कारण I ब्रह्मा म्हणे नारदासी II ५७ II

नारद सांगे ऋषेश्वरांसी I त्रयमूर्ति वास ज्या वृक्षाशीं I
काय महिमा सांगो त्यासी I भजतां काय सिद्धि नोहे? II ५८ II

ऐसें ऐकोनि समस्त ऋषि I विनविताति नारदासी I
आचरावया विधी कैसी I कवणें रीतीनें भजावें II ५९ II

पूर्वी आम्हीं एके दिवसीं I पुसिले होते आथर्वणासी I
त्याणें सांगितले आम्हांसी I अश्वत्थसेवा एक रीतीं II ६० II

तूं नारद ब्रह्मऋषि I समस्त धर्म ओळखसी I
विस्तार करोनि आम्हांसी I विधिपूर्वक निरोपावें II ६१ II

नारद म्हणे मुनिवरां I त्या व्रताचिया विस्तारा I
सांगेन ऐका तत्परा I विधान असे ब्रह्मवचनीं II ६२ II

आषाढ-पौष-चैत्रमासीं I अस्तंगत गुरुशुक्रेसीं I
चंद्रबळ नसते दिवसीं I करुं नये प्रारंभ II ६३ II

याव्यतिरिक्त आणिक मासीं I बरवे पाहोनियां दिवसीं I
प्रारंभ करावा उपवासीं I शुचिर्भूत होऊनि II ६४ II

भानुभौमवारेसीं I आतळू नये अश्वत्थासी I
भृगुवारी संक्रांतिदिवसीं I स्पर्शू नये II ६५ II

संधीरात्रीं रिक्तातिथीं I पर्वणीसी व्यतीपातीं I
दुर्दिनादि वैधृतीं I अपराण्हसमयीं स्पर्शूं नये II ६६ II

अनृत-द्यूतकर्मभेषीं I निंदा-पाखंडवर्जेसी I
प्रातमौंनी होवोनि हर्षी I आरंभावें परियेसा II ६७ II

सचैल स्नान करूनि I निर्मळ वस्त्र नेसोनि I
वृक्षाखालीं जाऊनि I गोमयलिप्त करावें II ६८ II

स्वस्तिकादि शंखपद्मेसीं I घालावी रंगमाळा परियेसीं I
पंचवर्ण चूर्णेसी I भरावें तेथें पद्मांत II ६९ II

मागुती स्नान करूनि I श्वेत वस्त्र नेसोनि I
गंगा यमुना कलश दोनी I आणोनि ठेवणें पद्मांवरी II ७० II

पूजा करावी कलशांसी I पुण्याहवाचनकर्मेसीं I
संकल्पावें विधींसी I काम्यार्थ आपुलें उच्चारावें II ७१ II

मग कलश घेवोनि I सात वेळां उदक आणोनि I
स्नपन करावें जाणोनि I अश्वत्थ वृक्षासी अवधारा II ७२ II

पुनरपि करूनियां स्नान I मग करावें वृक्षपूजन I
पुरुषसुक्त म्हणोन I पूजा करावी षोडशोपचारे II ७३ II

मनीं ध्यावी विष्णुमूर्ति I अष्टभुजा आहेति ख्याती I
शंख-चक्र-वरद-हस्तीं I अभय-हस्त असे जाणा II ७४ II

खड्ग-खेटक एके करीं I धनुष्य-बाण सविस्तारीं I
अष्टभुजी येणेंपरी I ध्यावा विष्णू नारायण II ७५ II

पितांबर पांघरूण I सदा लक्ष्मी-सन्निधान I
ऐसी मूर्ति ध्याऊन I पूजा करणें वृक्षासी II ७६ II

त्रैमूर्तिचें असें स्थान I शिवशक्तीविणे नाहीं जाण I
समस्तांतें आवाहनोन I षोडशोपचारे पूजावें II ७७ II

वस्त्रें अथवा सुतेसीं I वेष्टावे तया वृक्षासी I
पुनरपि संकल्पेसीं I प्रदक्षिणा कराव्या II ७८ II

मनसा-वाचा-कर्मणेसीं I भक्तिपूर्वक भावेंसी I
प्रदक्षिणा कराव्या हर्षी I पुरुषसूक्त म्हणत देखा II ७९ II

अथवा सहस्रनामेंसीं I कराव्या प्रदक्षिणा हर्षी I
अथवा कराव्या मौन्येंसीं I त्याचें फळं अमित असे II ८० II

चाले जैसी स्त्री गर्भिणी I उदककुंभ घेउनी I
तैसे मंद गतीनी I प्रदक्षिणा कराव्या शुद्धभावें II ८१ II

पदोपदीं अश्वमेध I पुण्य जोडे फलप्रद I
प्रदक्षिणासमाप्तमध्य I नमस्कार करावा II ८२ II

ब्रह्महत्यादि पापांसी I प्रायश्चित्त नाहीं परियेसीं I
प्रदक्षिणा द्विलक्षांसी I ब्रह्महत्या पाप जाय II ८३ II

त्रिमूर्ति वसती जया स्थानीं I फल काय सांगू प्रदक्षिणी I
समस्त पापा होय धुणी I गुरुतल्पादि पाप जाय II ८४ II

नाना व्याधि हरती दोष I प्रदक्षिणा करितां होय सुरस I
कोटी ऋण असे ज्यास I परिहरत परियेसा II ८५ II

जन्म मृत्यु जरा जाती I संसारभय नाश होती I
ग्रहदोष बाधों न शकती I सहस्र प्रदक्षिणा केलिया II ८६ II

पुत्रकाम्य असें ज्यासी I त्यातें फल होय भरंवसी I
मनोवाक्कायकर्मेसी I एकोभावें करावें II ८७ II

चतुर्विध पुरुषार्थ I देता होय तो अश्वत्थ I
पुत्रकाम्य होय त्वरित I न करा अनुमान ऋषी हो II ८८ II

शनिवारीं वृक्ष धरोनि I जपावें मृत्युंजय-मंत्रांनी I
काळमृत्यु जिंकोनि I राहती नर अवधारा II ८९ II

त्यासी अपमृत्यु न बाधती I पूर्णायुषी होती निश्चिती I
शनिग्रह न पीडिती I प्रार्थावें अश्वत्थासी II ९० II

शनिनाम घेवोनि I उच्चारावें आपुले जीव्हेनी I
बभ्रू-पिंगळ म्हणोनि I कोणस्थ-कृष्ण म्हणावें II ९१ II

अंतक-यम-महारौद्री I मंद-शनैश्चर-सौरि I
जप करावा येणेंपरी I शनिपीडा न होय II ९२ II

ऐसे दृढ करोनि मना I अश्वत्थ सेवितां होय कामना I
पुत्रकाम्य तत्क्षणा I होय निरुतें अवधारा II ९३ II

अमावास्या-गुरुवारेंसी I अश्वत्थछाया-जळेसी I
स्नान करितां नरासी I ब्रह्महत्या पाप जाय II ९४ II

अश्वत्थतळीं ब्राह्मणासी I अन्न देतां एकासी I
कोटि ब्राह्मणां परियेसीं I भोजन दिल्हें फळ असे II ९५ II

अश्वत्थतळीं बैसोन I एकदां मंत्र जपतां क्षण I
फळें होतील अनेकगुण I वेदपठण केलियाचें II ९६ II

नर एखादा अश्वत्थासी I स्थापना करी भक्तीसी I
आपुले पितृ-बेचाळिसी I स्वर्गी स्थापी परियेसा II ९७ II

छेदितां अश्वत्थवृक्षासी I महापाप परियेसीं I
पितृसहित नरकासी I जाय देखा तो नर II ९८ II

अश्वत्थातळीं बैसोन I होम करितां महायज्ञ I
अक्षय सुकृत असे जाण I पुत्रकाम्य त्वरित होय II ९९ II

ऐसा अश्वत्थमहिमा I नारदाप्रति सांगे ब्रह्मा I
म्हणोनि ऐकती ऋषिस्तोम I त्या नारदापासोनि II १०० II

नारद म्हणे ऋषेश्वरासी I प्रदक्षिणेच्या दहावे अंशीं I
हवन करावें विशेषी I आगमोक्त विधानपूर्वक II १०१ II

हवनाचे दहावे अंशी I ब्राह्मणभोजन करावें हर्षी I
ब्रह्मचर्य हविष्यान्नेसी I व्रत आपण करावें II १०२ II

येणेंपरी आचरोन I मग करावें उद्यापन I
शक्त्यनुसार सौवर्ण I अश्वत्थवृक्ष करावा II १०३ II

तो द्यावा ब्राह्मणासी I विधिपूर्वक परियेसीं I
श्वेतधेनु सवत्सेसीं I ब्राह्मनातें दान द्यावी II १०४ II

वृक्षातळीं तिळराशी I करावी यथानुशक्तीसी I
श्वेतवस्त्र झांकोनि हर्षी I सुक्षीण ब्राह्मणासी दान द्यावें II १०५ II

ऐसें अश्वत्थविधान I सांगे नारद ऋषिजना I
येणेंपरी आचरोन I सकळाभीष्ट लाधले II १०६ II

श्रीगुरू म्हणती वांझ सतीसी I अश्वत्थमहिमा आहे ऐसी I
भावभक्ती असे ज्यासी I त्यातें होय फलश्रुति II १०७ II

आचार करीं वो येणेंपरी I संशय अंतःकरणी न धरी I
वृक्ष असे भीमातीरी I जेथें अमरजासंगम II १०८ II

तेंची आमुचें असें स्थान I सेवा करीं वो एकोमनें I
होईल तुझी मनकामना I कन्या पुत्र तुझ होतील II १०९ II

ऐकोनि श्रीगुरूचें वचन I नमन करी ते अंगना I
विनवीतसे कर जोडूनि I भावभक्तीकरोनियां II ११० II

आपण वांझ वर्षें साठी I कैंचे पुत्र आपुले पोटीं I
वाक्य असे तुमचें शेवटीं I म्हणोनि आपण अंगीकारीन II १११ II

गुरुवाक्य म्हणजे कामधेनु I ऐसे बोलती वेदपुराण I
आतां नाहीं अनुमान I करीन सेवा स्वामिया II ११२ II

चाड नाहीं अश्वत्थासी I निर्धार तुमचे बोलासी I
सेवा करीन तुमची ऐसी I म्हणोनि चरणी लागली II ११३ II

ऐसा निरोप घेवोनि I जावोनि वनिता संगमस्थानीं I
षट्कूलांत न्हाऊनि I सेवा करी अश्वत्थाची II ११४ II

श्रीगुरूनिरोप जेणेंपरी I तैसी सेवा करी ते नारी I
येणेंपरी तीन रात्रीं I आराधिलें परियेसा II ११५ II

श्रीगुरूसहित अश्वत्थासी I पूजा करित तिसरे दिवसी I
स्वप्न जाहलें तियेसी I सांगेन ऐका एकचित्तें II ११६ II

स्वप्नामध्यें विप्र एक I येवोनि देतो तिसी भाक I
काम्य झालें तुझें ऐक I सांगेन एक करीं म्हणे II ११७ II

जाऊनि गाणगापुरांत I तेथें असे श्रीगुरुनाथ I
प्रदक्षिणा करीं हो सात I नमन करीं तूं भक्तींसीं II ११८ II

जें काय देतील तुजसी I भक्षण करीं वो वेगेसीं I
निर्धार धरुनि मानसीं I त्वरित जावें म्हणे विप्र II ११९ II

ऐसें देखोनि सुषुप्तींत I सवेंचि झाली ते जागृत I
कल्पवृक्ष असे अश्वत्थ I कल्पिलें फळ त्वरित होय II १२० II

सेवा करूनि चवथे दिवशी I आली आपण मठासी I
प्रदक्षिणा करूनि हर्षी I नमन केलें तये वेळी II १२१ II

हांसोनिया श्रीगुरूमुनि I फळें देती तिसी दोनी I
भक्षण करीं वो संतोषोनि I काम्य झालें आतां तुझें II १२२ II

भोजन करीं वो तूं आतां त्वरित I काम्य होईल तुझें सत्य I
कन्या-पुत्र दोघे तूंतें I दिल्हे आजि परियेसा II १२३ II

पारणें करोनि विधीसी I मग भक्षावें या फलांसी I
दान द्यावें ब्राह्मणांसी I जे काय पूर्वी निरोपिलें II १२४ II

व्रत संपूर्ण करोनि I केलें दान तें भामिनीं I
तेचि दिवसी अस्तमानी I झाली आपण विटाळशी II १२५ II

मौन दिवस तीनवरी I भोजन करी हिरवे खापरीं I
श्वेत वस्त्र नेसोनि नारी I कवणाकडे न पाहेचि II १२६ II

येणेंपरी तिन्हीं निशी I क्रमिल्या नारीनें परियेसीं I
सुस्नात होवोनि चवथे दिवशीं I आली श्रीगुरुचे दर्शना II १२७ II

पतीसमवेत येऊनि I पूजा करि ति एकाग्रमनीं I
श्रीगुरु म्हणती संतोषोनि I पुत्रवंती व्हावें तुम्ही II १२८ II

ऐसे नमूनि श्रीगुरूसी I आली आपुल्या मंदिरासी I
ऋतु दिधला पांचवे दिवसी I म्हणोनि कन्या परियेसा II १२९ II

येणेंपरी ते नारी I जाहली ऐका गरोदरी I
ग्राम सकळ विस्मय करी I काय नवल म्हणतसे II १३० II

म्हणती पहा नवल वर्तलें I वांझेसी गर्भधारण केवीं झालें I
सोमनाथ विप्र भले I करीतसे आनंद II १३१ II

सातवे मासीं ओटी भरिती I अक्षय वाणें ओंवाळिती I
श्रीगुरूसी विनोदावरी प्रीति I वाणें देवविती कौतुकें II १३२ II

आठवे मासीं तो ब्राम्हण I करी सीमंतविधान I
गुरुनिरोपें संतोषोन I देती वाणें ग्रामांत II १३३ II

अभिनव करिती सकळही जन I म्हणती वांझेसी गर्भधारण I
पांढरे केश म्हातारपण I वाणें देती कौतुकें II १३४ II

एक म्हणती श्रीगुरुप्रसाद I श्रीनृसिंहमूर्ति भक्तवरद I
त्याची सेवा करितां आनंद I लाधे चारी पुरुषार्थ II १३५ II

त्रैमूर्तीचा अवतार I झाला नृसिंहसरस्वती नर I
भक्तजनां मनोहर I प्रगटला भूमंडळीं II १३६ II

ऐसें नानापरी देखा I स्तोत्र करिती गुरुनायका I
वाणें देत तें बालिका I अत्योल्हास तिच्या मनीं II १३७ II

वाणें देऊनि समस्तांसी I येऊनि नमी ती श्रीगुरूसी I
भक्तवत्सल परियेसी I आशीर्वचन देतसे II १३८ II

संतोषोनि विप्रवनिता I करी साष्टांग दंडवता I
नानापरी स्तोत्र करितां I विनवीतसे परियेसा II १३९ II

जय जया परमपुरुषा I तूंचि ब्रह्मा विष्णुमहेशा I
तुझें वाक्य जाहलें परीस I सुवर्ण केला माझा देह II १४० II

तूं तारावया विश्वासी I म्हणोनि भूमीं अवतरलासी I
त्रैमूर्ति तूंचि होसी I अन्यथा नव्हे स्वामिया II १४१ II

तुझी स्तुति करावयासी I अशक्य आपुले जिव्हेसी I
अपार तुझ्या महिमेसी I नाही साम्य कृपासिंधु II १४२ II

येणेंपरी स्तोत्र करूनि I श्रीगुरुचरण वंदूनि I
गेली निरोप घेऊनि I आपुले गृहा परियेसा II १४३ II

ऐसे नवमास क्रमोनि I प्रसूत जाहली शुभदिनीं I
समस्त ज्योतिषी येवोनि I वर्तविती जातकातें II १४४ II

ज्योतिषी म्हणती तये वेळीं I होईल कन्या मन निर्मळी I
अष्टपुत्रा वाढेल कुळी I पुत्रपौत्रीं नांदेल II १४५ II

येणेंपरी ज्योतिषीं I जातक वर्तविलें परियेसीं I
सोमनाथ आनंदेसी I दानधर्म करिता जाहला II १४६ II

दहा दिवस क्रमोनि I सुस्नात झाली तें भामिनी I
कडिये बाळक घेवोनि I आली श्रीगुरूदर्शनासी II १४७ II

बाळक आणोनि भक्तींसी I ठेविलें श्रीगुरूचरणापाशीं I
नमन करी साष्टांगेसी I एकभावेंकरोनियां II १४८ II

आश्वासोनि श्रीगुरुमूर्ति I उठीं बाळे पुत्रवंती I
बहुतपरी संतोषविती I प्रेमभावेंकरोनियां II १४९ II

उठोनि विनवी ती श्रीगुरूसी I पुत्र नाही आमुचे कुशीं I
सरस्वती आली घरासी I बोल आपुला सांभाळावा II १५० II

ऐकोनि तियेचें वचन I श्रीगुरू म्हणती हांसोन I
न करी मनी अनमान I तूंतें पुत्र होईल II १५१ II

म्हणोनि तिये कुमारीसी I कडिये घेती प्रीतींसीं I
सांगताति समस्तांसी I तये कन्येचें लक्षण II १५२ II

पुत्र होतील बहु इसी I होईल आपण शतायुषी I
पुत्राचे पौत्र नयनेंसीं I पाहील आपण अहेवपपणें II १५३ II

होईल इसी ज्ञानी पति I त्यातें चारी वेद येती I
अष्ट ऐश्वर्ये नांदती I प्रख्यात होवोनि भूमंडळी II १५४ II

आपण होईल पतिव्रता I पुण्यशील धर्मरता I
इची ख्याति होईल बहुता I समस्त इसी वंदिती II १५५ II

दक्षिणदेशीं महाराजा I येईल इचे दर्शनकाजा I
आणिक पुत्र होईल तुज I म्हणोनि श्रीगुरू बोलती II १५६ II

येणेंपरी श्रीगुरुमूर्ति I कन्यालक्षण सांगती I
विप्रवनिता विनयवृत्तीं I म्हणे पुत्र व्हावा मज II १५७ II

श्रीगुरू म्हणती तियेसी I पुत्र व्हावा तुज कैसी I
योग्य पाहिजे वर्षे तीसी I अथवा शतायुषी मूर्ख पैं II १५८ II

ऐकोनि श्रीगुरुच्या वचना I विनवीतसे ते अंगना I
योग्य पाहिजे पुत्र आपणा I तयासी पांच पुत्र व्हावे II १५९ II

भक्तवत्सल श्रीगुरुमूर्ति I वर देते तेणें रीतीं I
संतोषोनि घरा जाती I महानंद दंपतीसी II १६० II

पुढें तीसी पुत्र झाला I वेदशास्त्रीं विख्यात भला I
पांच पुत्र तो लाधला I नामकरणी श्रीगुरूचा II १६१ II

कन्यालक्षण श्रीगुरूमूर्ती I निरोपिलें होतें जेणें रीती I
प्रख्यात झाली सरस्वती I महानंद प्रवर्तला II १६२ II

यज्ञ करी तिचा पति I प्रख्यात नाम ‘दीक्षिती’ I
चहूं राष्ट्रीं त्याची ख्याती I म्हणोनि सांगे सिद्धमुनि II १६३ II

साठी वर्षें वांझेसी I पुत्र जाहला परियेसी I
सिद्ध म्हणे नामधारकासी I ऐसी कृपा श्रीगुरुची II १६४ II

निर्धार असे ज्याचे मनीं I त्यासी वर देती तत्क्षणी I
एकोभावे याकारणी I भक्ति करावी श्रीगुरुची II १६५ II

म्हणोनि सरस्वती-गंगाधर I सांगे गुरुचरित्रविस्तार I
भजा भजा हो श्रीगुरू I सकळाभीष्ट लाधे तुम्हां II १६६ II

जो भजेल श्रीगुरूसी I एकोभावे भक्तींसीं I
त्यासी दैन्य कायसी I जें जें मागेल देईल सत्य II १६७ II

गुरुभक्ति म्हणजे कामधेनु I अंतःकरणी नको अनुमानु I
जें जें इच्छीत भक्तजनु I समस्त देईल परियेसा II १६८ II

इति श्रीगुरुचरित्रामृत | विप्रस्त्रियेसी झाला सुत |
तेची कथा अद्भुत | एकूणचाळिसाव्यांत निवेदिली || १६९ ||

इति श्रीगुरूचरीत्रामृते परमकथाकल्पकरौ श्रीनृसिंहसरस्वत्युपाख्याने
सिद्धनामधारकसंवादे वृद्धवंध्यासंतानप्राप्ति नाम ऐकोनचत्वारींशत्तमोSध्यायः II


II श्रीगुरुदत्तात्रेयार्पणमस्तु II

SHARE