"न कळावे सखे तुला का
  भाव ते कवितेतले!!
  तुझ्याचसाठी चंद्र नी तारे
  वेचले मी जणु सुर जसे!!

 कधी बोलुनी लाटांस या
  आठवते ती सांज सखे!!
  कधी शोधती क्षण हे आपुले
  विरुन जाता पाहते कसे!!

 का असे बोलती पाखरे
  फुलांस आज ते पाहता जसे!!
  किती गुंफली माळ मनाची
  तरी तुला न कळते कसे!!

 वार्‍यासही शोधून सापडेना
  सुर जे हरवले असे!!
  बेधुंद शब्दाच्या वादळात जणु
  कित्येक भाव विरले कसे!!

 सांग काय राहिले मनाचे
  भाव जे अव्यक्त असे!!
  सुर ही हरवले शब्द ही थकले
  तरी मन हे अबोल कसे!!

 न कळावे भाव तुला का
  सखे माझ्या कवितेतले …!!!"​
 -योगेश खजानदार

*ALL RIGHTS RESERVED*

READ MORE

नयन ते.. !!! NAYAN MARATHI POEM ||

आठवताच तुझा चेहरा सखे शब्दांसवे सुर गीत गाते पाहताच तुझ नयन ते मन ही मझ का उगा बोलते मागे जावी त…
Read More

एकांत || LONELY ||MARATHI POEM ||

हवी होती साथ पण सोबती कोण?? वाट पाहुनी!! शेवटी एकांत!! डोळ्यात अश्रु का केला हट्ट?? मनी प्रश्न…
Read More

सांग सखे …!! Sang Sakhe Marathi Poem !!

“मनातले सखे कितीदा सांगुनी प्रेम तुझ माझे कळलेच का नाही हळव्या क्षणांची ती साथ तुझ भेटून त्या डोळ्या…
Read More

Comments are closed.

Scroll Up