"न कळावे सखे तुला का
  भाव ते कवितेतले!!
  तुझ्याचसाठी चंद्र नी तारे
  वेचले मी जणु सुर जसे!!

 कधी बोलुनी लाटांस या
  आठवते ती सांज सखे!!
  कधी शोधती क्षण हे आपुले
  विरुन जाता पाहते कसे!!

 का असे बोलती पाखरे
  फुलांस आज ते पाहता जसे!!
  किती गुंफली माळ मनाची
  तरी तुला न कळते कसे!!

 वार्‍यासही शोधून सापडेना
  सुर जे हरवले असे!!
  बेधुंद शब्दाच्या वादळात जणु
  कित्येक भाव विरले कसे!!

 सांग काय राहिले मनाचे
  भाव जे अव्यक्त असे!!
  सुर ही हरवले शब्द ही थकले
  तरी मन हे अबोल कसे!!

 न कळावे भाव तुला का
  सखे माझ्या कवितेतले …!!!"​
 -योगेश खजानदार

*ALL RIGHTS RESERVED*

READ MORE

मनातील..! || MARATHI LOVE POEM ||

“तो ओठाचा स्पर्श अजुनही जाणवतो मला माथ्यावर तुझ्या भावना अबोल होऊन बोलल्या त्या मनावर माझीच तु आ…
Read More

एक तु || EK TU MARATHI KAVITA ||

एक सांजवेळ आणि तु गुलाबी किरणातील गोड भास तु मंद वारा आणि झुळूक तू मन माझे आणि विचार तु मला न भे…
Read More

भिंत…(मनाची) || BHINT POEM ||

तू मला दिसत नाहीस, आणि तुलाही मी नाही तुझ्या डोळ्यातले अश्रू मला दिसत नाहीत आणि माझ्या चेहऱ्यावरचे…
Read More

अस्तित्व || ASTITV EK KAVITA ||

स्वतःच अस्तित्व शोधताना मी कुठेतरी हरवुन जाते समाज, रुढी, परंपरा यात आता पुरती मी बुडून जाते कोणाल…
Read More

अखेर || AKHER MARATHI KAVITA ||

मी हरलो नाही मृत्युच्याही डोळ्यात पाहुन अखेर मी हरलो नाही मी एकटा ही नाही अंताच्या या प्रवासात …
Read More

Comments are closed.

Scroll Up